15 listopada, po ośmiu latach negocjacji, oficjalnie podpisano RCEP, największą na świecie umowę handlową dla kręgu ekonomicznego! Tak narodziła się strefa wolnego handlu z największą liczbą ludności, najbardziej zróżnicowaną strukturą członkowską i największym potencjałem rozwojowym na świecie. To ważny kamień milowy w procesie regionalnej integracji gospodarczej Azji Wschodniej, który nadał nowy impuls ożywieniu regionalnej, a nawet światowej gospodarki.

Ponad 90% produktów jest stopniowo objętych zerowym cłem

Negocjacje RCEP opierają się na wcześniejszej współpracy „10+3” i rozszerzają jej zakres do „10+5”. Wcześniej Chiny utworzyły strefę wolnego handlu z dziesięcioma krajami ASEAN, a zerowe cło w ramach chińsko-ASEAN-owskiej strefy wolnego handlu pokryło ponad 90% podatków obu stron.

Według „China Times”, Zhu Yin, adiunkt w Katedrze Administracji Publicznej Szkoły Stosunków Międzynarodowych, powiedział: „Negocjacje w sprawie RCEP niewątpliwie podejmą większe kroki w celu redukcji barier celnych. W przyszłości 95% lub więcej pozycji podatkowych nie zostanie wyłączonych z zakresu zerowych stawek celnych. Przestrzeń rynkowa również będzie jeszcze większa, co stanowi istotną korzyść polityczną dla zagranicznych firm handlowych”.

Według statystyk z 2018 r. 15 państw członkowskich porozumienia obejmie około 2,3 miliarda ludzi na całym świecie, co stanowi 30% globalnej populacji; całkowity PKB przekroczy 25 bilionów dolarów amerykańskich, a objęty porozumieniem region stanie się największą na świecie strefą wolnego handlu.

W pierwszych trzech kwartałach tego roku wolumen handlu między Chinami a ASEAN osiągnął 481,81 mld USD, co oznacza wzrost o 5% w ujęciu rok do roku. ASEAN historycznie stał się największym partnerem handlowym Chin, a chińskie inwestycje w ASEAN wzrosły o 76,6% w ujęciu rok do roku.

Ponadto zawarcie umowy przyczyni się do budowy łańcucha dostaw i łańcucha wartości w regionie. Wang Shouwen, wiceminister handlu i zastępca przedstawiciela ds. międzynarodowych negocjacji handlowych, zauważył kiedyś, że utworzenie jednolitej strefy wolnego handlu w regionie pomoże lokalnemu regionowi w budowaniu łańcucha dostaw i łańcucha wartości opartego na przewagach komparatywnych, a także wpłynie na przepływ towarów i technologii w regionie. Przepływy usług, przepływy kapitału, w tym transgraniczny przepływ osób, przyniosą ogromne korzyści, tworząc efekt „kreowania handlu”.

Weźmy na przykład przemysł odzieżowy. Jeśli wietnamska odzież będzie teraz eksportowana do Chin, kraj będzie musiał płacić cła. Jeśli przystąpi do umowy o wolnym handlu, regionalny łańcuch wartości stanie się aktywny. Chiny importują wełnę z Australii i Nowej Zelandii. Ponieważ podpisały umowy o wolnym handlu, mogą w przyszłości importować wełnę bezcłowo. Po imporcie jest ona tkana w Chinach na tkaniny. Tkanina ta może być eksportowana do Wietnamu. Wietnam wykorzystuje tę tkaninę do produkcji odzieży, a następnie eksportuje ją do Korei Południowej, Japonii, Chin i innych krajów, gdzie może być ona zwolniona z podatku, co będzie sprzyjać rozwojowi lokalnego przemysłu tekstylnego i odzieżowego, rozwiąże problem zatrudnienia i będzie bardzo korzystne dla eksportu.

Dlatego też, jeśli po podpisaniu RCEP ponad 90% produktów zostanie stopniowo objęte zerowym cłem, znacznie zwiększy to potencjał gospodarczy kilkunastu państw członkowskich, w tym Chin.

Jednocześnie, w kontekście transformacji krajowej struktury gospodarczej i spadku eksportu zagranicznego, RCEP stworzy nowe możliwości dla chińskiego eksportu tekstyliów i odzieży.

Jaki jest wpływ na przemysł tekstylny?

Reguły pochodzenia ułatwiają obieg surowców tekstylnych

W tym roku Komitet Negocjacyjny RCEP skupi się na dyskusji i planowaniu reguł pochodzenia w klauzulach publicznych. W przeciwieństwie do CPTPP, które ma surowe wymagania dotyczące reguł pochodzenia dla produktów korzystających z zerowych stawek celnych w krajach członkowskich, takich jak przemysł tekstylny i odzieżowy, przyjęcie zasady Yarn Forward oznacza, że ​​począwszy od przędzy, musi ona zostać zakupiona od państw członkowskich, aby móc korzystać z zerowych stawek celnych. Jednym z kluczowych punktów wysiłków negocjacyjnych RCEP jest uświadomienie sobie, że 16 krajów posiada wspólne świadectwo pochodzenia, a Azja zostanie zintegrowana z tym samym kompleksowym źródłem pochodzenia. Nie ma wątpliwości, że da to przedsiębiorstwom tekstylnym i odzieżowym z tych 16 krajów dostawcę, logistykę i odprawę celną przynoszącą ogromną wygodę.

Rozwiąże problemy surowcowe wietnamskiego przemysłu tekstylnego

Dyrektor Departamentu Pochodzenia w Biurze Importu i Eksportu Ministerstwa Przemysłu i Handlu, Zheng Thi Chuxian, powiedział, że największą zaletą RCEP, która przyniesie korzyści wietnamskiemu przemysłowi eksportowemu, są zasady pochodzenia, czyli wykorzystywanie surowców z innych krajów członkowskich w jednym kraju. Produkt nadal jest uznawany za kraj pochodzenia.

Na przykład wiele produktów wytwarzanych przez Wietnam z surowców pochodzących z Chin nie może korzystać z preferencyjnych stawek podatkowych przy eksporcie do Japonii, Korei Południowej i Indii. Według RCEP, produkty wytwarzane przez Wietnam z surowców pochodzących z innych państw członkowskich nadal uznaje się za pochodzące z Wietnamu. Preferencyjne stawki podatkowe obowiązują w przypadku eksportu. W 2018 roku wietnamski przemysł tekstylny wyeksportował towary o wartości 36,2 miliarda dolarów amerykańskich, ale import surowców (takich jak bawełna, włókna i akcesoria) osiągnął wartość 23 miliardów dolarów amerykańskich, z czego większość pochodziła z Chin, Korei Południowej i Indii. Podpisanie RCEP rozwiąże problemy wietnamskiego przemysłu tekstylnego związane z surowcami.

Oczekuje się, że globalny łańcuch dostaw tekstyliów będzie stanowił wiodący wzorzec Chin i krajów sąsiednich

Dzięki ciągłemu doskonaleniu chińskich badań i rozwoju, projektowania oraz technologii produkcji surowców i materiałów pomocniczych w przemyśle tekstylnym i odzieżowym, niektóre ogniwa produkcyjne niskiej jakości zostały przeniesione do Azji Południowo-Wschodniej. Podczas gdy chiński handel gotowymi produktami tekstylnymi i odzieżowymi w Azji Południowo-Wschodniej spadł, eksport surowców i materiałów pomocniczych znacznie wzrośnie.

Chociaż przemysł tekstylny w krajach Azji Południowo-Wschodniej, do których należy Wietnam, odnotowuje wzrost, chińskie firmy tekstylne nie są w stanie w pełni zastąpić swoich konkurentów.

RCEP, wspólnie promowany przez Chiny i Azję Południowo-Wschodnią, ma również na celu osiągnięcie takiej współpracy przynoszącej korzyści obu stronom. Dzięki regionalnej współpracy gospodarczej Chiny i kraje Azji Południowo-Wschodniej mogą osiągnąć wspólny rozwój.

W przyszłości w globalnym łańcuchu dostaw tekstyliów przewiduje się, że dominować będzie struktura składająca się z Chin i krajów sąsiednich.